Drakon. Iz hroniki Bielskogo. (Smok. Z kroniki Bielskiego.)

Pod goroju Vavel, kde tutdenj stoji zamok krakovski, byl drakon veliky, ktory troje životiny v tom samom vrěmenu sjedal, tož i ljudi kradl i jedal; ubo trěbovali mu davati krmu, každy denj troje telet ili baranov. Kazal togda Krok naděti kožu teleta sěroju, a protiv jamě položiti utrom: i tak izdělal za radoju Skuba obuvnika někakogo, ktorogo potom dobro obdaril. Drakon izšel iz jamy, nemalo by tele požrěl směsta: kogda sěra žgla v njim tak dolgo, pil vodu dopoka ne běše umiral. Jest ješče jego jama pod zamkom, nazvany drakona jamoju. 

Originalny tekst:

Pod górą Wawel, gdzie dzisiaj stoi zamek krakowski, był smok wielki, który troje dobytka naraz zjadał, także i ludzi kradł i jadł; przeto musieli mu dawać obrok, każdy dzień troje cieląt albo baranów. Kazał tedy Krok nadziać skórę cielęcą siarką, a przeciw jamie położyć rano: co uczynił za radą Skuba szewca niejakiego, którego potém dobrze udarował i opatrzył. On wyszedłszy z jamy, mniemał by ciele pożarł razem: gdy to w nim tlało tak długo, pił wodę aż zdechł. Jest jeszcze jego jama pod zamkiem, Smoczą jamą zwana.

Lucjan Siemienski, Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie

Prěvoditelj: Alex Witosławski